21 Kasım 2026, Cumartesi⛅ İstanbul 17°🌧️ Ankara 12°☀️ İzmir 21°

Türkiye “Mekke Paktı” Kavşağında; Parlamento Onayı Neden Sokaktaki Endişeyi Susturamadı?

Türkiye Büyük Millet Meclisi, "Mekke Paktı"nı 279 kabul oyuna karşı 119 ret oyuyla onayladı; bu sonuç ilk bakışta iktidar koalisyonu için siyasi bir zafer olarak görünse de, daha dikkatli bir analiz Türkiye'yi ciddi bir sınavın eşiğine yerleştiriyor: Bu günlerde "Ankara'nın resmi imzası" ile "sokağın sessiz endişesi" arasında oluşan uçurum. Bu endişenin ana ekseni, paktın metni değil, yanıtsız kalan sorudur: "Türk askerinin ayağı Yemen'e basacak mı?"

zaman sesi7 Kasım 2026 · 08:51

Analiz Gövdesi

1. Parlamentoda Zafer, Sokakta Tereddüt
Paktın 279 kabul ve 119 ret oyuyla onaylanması, görünüşte iktidar koalisyonunun otoritesini sergiledi; ancak 119 sayısı göz ardı edilemez. Yeni Yol Partisi ve İYİ Parti’den Halkların Demokratik ve Eşitlik Partisi’ne kadar farklı yelpazelerden 119 milletvekilinin muhalefeti, bu paktın Türkiye’nin siyasi atmosferinde “konsensüs oluşturucu” olmadığını gösteriyor. Yine de önemli bir metodolojik noktaya dikkat etmek gerekir: Parlamento oylaması, parti disiplini ve meclisteki siyasi dengenin yansımasıdır, kamuoyunun hassas bir aynası değildir. Burada önemli olan, muhalefetin üç hassas nokta üzerinde kayda değer birleşimidir: “Askerlerin canı”, “Yemen” ve “belirsiz
taahhütler”.
2. Üç Zihinsel Yarık; Türk Halkını Endişelendiren Şey
İlk ve en önemli toplumsal hassasiyet, Türkiye’nin Yemen savaşına sürüklenme riskidir. Yeni Yol Partisi ve İYİ Parti milletvekilleri, Türk askerlerinin Yemen’e gönderilmesini istemediklerini açıkça belirtmiş ve paktı ulusal güvenliğe risk ekleyen bir unsur olarak değerlendirmiştir. Son yirmi yılda çevre coğrafyada askeri varlığın ağır bedellerini deneyimlemiş bir toplum için bu endişe pek de uzak değildir.
İkinci eksen, hukuki ve siyasi belirsizliktir. Muhalefetin sorusu basit ama temeldir: Bu belge bağlayıcı bir savunma paktı mı, bir mutabakat muhtırası mı, yoksa sadece ortak bir bildiri mi? Neden parlamentoda tam olarak incelenmeden önce yürürlüğe konulmalı? Asker gönderimini parlamentonun onayına bağlayan Türkiye Anayasası’nın 92. maddesi, bu eleştirilerin omurgası haline gelmiştir.
Üçüncü eksen, paktın ABD ve İsrail politikalarıyla ilişkilendirilmesi korkusudur. Bazı milletvekilleri ve siyasi aktivistler, bunu “Türkiye’nin İsrail için kalkan olması” veya bölgenin yeniden taksimi için bir plana giriş olarak nitelendirmiştir. Her ne kadar bu iddialar bağımsız ve kapsamlı bir değerlendirmeden ziyade muhalefetin siyasi söylemi çerçevesinde dile getirilse de, bu anlatının Türk toplumunun bir kesiminde — özellikle Filistin meselesine duyarlı kesimlerde — yankı bulduğu inkâr edilemez.

3. Resmi Anlatı; “Saldırı” Yerine “Dayanışma”

Diğer tarafta, paktın destekçileri — iktidar koalisyonundan hükümete yakın medyanın bir kısmına kadar — bu belgenin hiçbir ülkeye karşı olmadığını ve amacının Türkiye’nin savunma ve sanayi kapasitesini güçlendirmek olduğunu vurguluyor. Dışişleri Bakanı Hakan Fidan, anlaşmanın belirli bir ülkeyi hedef almadığını ve şu anda belgede “belirli bir ortak tehdit” tanımlanmadığını açıkça belirtmiştir. İlginç olan nokta, hükümete yakın bazı medyanın İsrail’in bu anlaşmaya endişeli tepkisinden söz etmesidir; bu anlatı, İsrail politikalarına duyarlı bazı izleyiciler için çekici olabilir, ancak paktın kendisi resmi olarak İsrail karşıtı olarak tanımlanmasa da. Cumhuriyet Halk Partisi’nin (CHP) tutumu da dikkat çekicidir: eleştiriyle birlikte koşullu destek. Parti lideri, eleştirilere rağmen olumlu oy vereceğini söylemiş, ancak İran ile olası bir çatışma endişesini dile getirmiştir — bu, paktın parlamenter destekçilerinin bile onu risksiz görmediğinin bir işaretidir.

4. Medya Sessizliğinde Kalanlar; Bağımsız Anket Eksikliği

Analistlerin göz ardı etmemesi gereken nokta, kamuoyu araştırma verilerinin boşluğudur. Mevcut sonuçlarda, sıradan halkın “Mekke Paktı”na destek ve karşıtlık oranlarını ölçen bağımsız ve güvenilir bir ulusal anket görülmemektedir. Bu nedenle daha doğru bir değerlendirme, tek bir anket sayısına değil; parlamento oylamasının bileşimine, apsamına ve siyasi tepkilere dayanmalıdır. Bu boşluk, konunun öneminin bir göstergesidir: Kamuoyu yeterince ölçülmediğinde, spekülasyon ve anlatı inşası boşluğu
doldurur.

Sonuç
“Mekke Paktı” şu şekilde özetlenebilir: Resmi ve kurumsal destek görece güçlüdür, ancak kamusal alanda “koşulsuz destek” görülmemektedir. Türk toplumunun ve siyasi elitlerinin kayda değer bir kısmı bu paktı yalnızca bölgesel güç perspektifinden değil, üç hassas açıdan değerlendirmektedir: savaş riski, dış politika bağımsızlığı ve demokratik şeffaflık. Parlamento onayı bu paktın dosyasını kapatmıyor; aksine onu daha hassas bir aşamaya taşıyor — Ankara’nın hem bölgesel müttefiklerine yanıt vermesi hem de basit bir soruya hâlâ net bir yanıtı olmayan toplumun endişesini yönetmesi gereken bir aşamaya: “Çocuklarımız Yemen’e mi gidiyor?”partilerin tutumlarına, medya k

İlgili Haberler